All mammies can go go and fock fock themselves under the shade of their children. Child as an sancto move. Stupid vaginas stupid penises. Protozoon serves protozoon. Multiply protozoa. Go ahead bitches. That your arses are trained aint notting. Your souls, ah, in your arses. My soul too is in my ars, well trained.



Raining raining raining… Raining for ours, for days, for a month.

Lately the news are so unclear and uninspiring that it is better not to follow them at all. Though it is difficult everybody just criticizing again and making

FUN of the new government that was elected by the people.

As usual, as thousands years ago.

All that really block me,

bad weather,

bad politics,

humor about politics.

I have living-life block. Je suis une flâneuse.

A drifter.

Glamorous meaning of the past,

leisure , the idler, the urban explorer, the connoisseur of the street.

 free. I feel least free than ever. Chained by the thoughts

 feelings chain of an Austrian soldier chained to his cannon in the WWI.

deaf deaf lately, self-analyzing

 pain and sorrow.  society. Depressing? As hell!

 hell of loneliness and despair of facade-less burger-shops, museums,

access WiFi ,  warm , no need to communicate with anybody.

Faceless, tasteless, timeless spaces.

My tongue travels and tastes the word with a relish LO -NE – LI (front teeth) –

NE (upper gum) –

SS (loneliness hisses at me).

Welcome to my ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ


did I really wrote it?




και τα μαγικά μανιτάρια. Το ίδιο πολλαπλασιάζονται γρήγορα οπός τα πρωτόζωα. Είναι ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΑ – φαίνονται ως ΆΝΘΡΩΠΟΙ; Police?

Ο Αυτιστικός περιμένει τον Πρωτόζωον να τον βρει την γκόμενα.





Would you like to know about the addiction? And that how the kids die from that shit? Because of the denial. From undereducation. Under educated parents, under educated everyone around. The whole society is sick. The disease of denial and then wondering, – oh, my kid is an addict!



Την Παρασκευή πρωί, στις εφτά και τέταρτο
στο τέλος των Αλκυονίδων
Μου ήρθε η περιεργή ιδέα,
Είμαι θεός και παύω την ζωή μου
Όπως και όταν το επιθυμώ.
Η μοίρα μου όμως ήταν αλλίως γραμμένη
Ο θεός, ο αληθινός είχε για μένα
Την εκπληξή – να ζήσω
Και μένω εν ζωή στη Γη.
Το φάρμακο διαλυμένο στο πότο
Το έχω καταπεί πανέτοιμη να φύγω
Με πλοίο των Αργοναυτών
Απόπλους με τον Οδυσσέα
Πατησάμε το χώμα και ξύπνησα
Σε αργύρο-ασπρα σεντόνια Αιγύπτου
Στο πλαί της πορσελάνης πίατα.
Με έσωσε από την ανοησία μου
Ολοκλήρος στρατός των φίλων και γιατρών.
Θαρμακαποπείρα, – μου είπανε.
Στο φύλακα – άγγελο είμαι χρεωμένη
Αυτός ο χρέος πως να το πληρώσω
Για τα δένδρα και βούνα,
Την ακροθάλασσα και ήλιο
Για την βροχή και τα αγαπήμενα πρόσωπα
Που ακόμα βλέπω…
Σε ποία τράπεζα να παώ;
Πονάει το αίμα μου
Από νοσοκομειακούς ορούς.
Αμαρτία μου ατέλειωτη και άσεμνη,
Ασέβαστη για την ζωή
Δηλαδή δεν έχω ποία τα έξτρα δώρα
Από αυτήν, ως τον μέγα-έρωτα.
Ναι, και;
Αφού υπάρχει η Αγάπη!
Η απόδειξη αυτής είμαι εγώ.



A hazy morning. You sip your coffee from Clooney espresso machine. You decide to see the photographs in the photocamera. And what a surprise! It says “NO IMAGES”. You wonder who is the evil soul that has deleted all your images! You rush to your laptop in hope that the images are backed up. But NO!  Nada. You are full of rage against the machines that did that wrong to your precious person. What the hook! Counia manmanw.  After a long detective research in your memory you have a treasure founding about yourself. That YOU is the bloody basterd that deleted the images from your camera. Ladies and gentlemen it is unacceptable.